ROSSUM/WEERSELO - Het afscheid van trainer Eddy Veld bij de handbalsters van RSC was sportief (het eerste, tweede en recreanten vrouwenteam speelden in een trial om de hoogste eer), gezelllig, maar tegelijkertijd ontroerend voor de oefenmeester uit Glanerbrug die na 5 ½ seizoenen zijn oefenstof te hebben gedoceerd bij de Rossumse Regioklasser als erelid van de club werd benoemd. Een op zich unieke situatie voor trainer die als werknemer van de club deze hoge onderscheiding te beurt viel. Veld verlaat de club dan wel als trainer, maar in zijn hart blijft de club altijd aanwezig. Hij is zelfs bereid om als adviseur de club te helpen. Met het vertrek van Eddy Veld nam de hoofdmacht van RSC ook afscheid van Esther Scholten, Yvonne Twente, Saskia Haarhuis en doelverdedigster Chantal Wildemors. De uit Enschede afkosmtige Twente stopt vanwege een voetblessure en de overigen stopten met het spelen op dit niveau maar blijven de club wel trouw. Daardoor heeft RSC nu nog 63 leden en is het qua ledenaantal de kleinste club handbal uit Overijssel.

De club, die in Gerhard Adolfsen een opvolger is geworden (hij is jarenlang als speler, trainer en bestuurslid bij de Losserse club actief geweest en werd daar benoemd tot erelid) is nu bezig om nieuwe leden te werven. Daartoe worden er aan de Kerkewei school in Rossum door enkele leden waaronder oud Hacol speelster en interim voorzitter Ellen Veldhuis handballes gegeven. RSC wil graag op een gezonde manier haar ledenaantal uitbreiden en is niet van plan om aan speelsters te gaan trekken. En dat RSC heel toegankelijk is blijkt uit de woorden van oud trainer en nu actief als medewerker in de technische commissie Stefan Bossink. "Het is één grote familie en bepaald geen gesloten deur voor buitenstaanders. Als je je maar normaal gedraagd", aldus de oud voetballer die ooit samen met Elly Moleman (het andere erelid van RSC) met RSC de promotie naar de Hoofdklasse realiseerde. Nu in 2008 moet RSC op zoek naar vervangers voor het kwartet gestopte speelsters.  "We doen dat langs de weg van de geleidelijkheid", aldus Bossink die ziet dat er nu ook jonge speelsters in leeftijd van 14 tot en met 17 jaar in de hoofdmacht verschijnen. Met enige trots vertelt hij ook dat veel speelsters uit Agelo en een aantal uit Weerselo lid zijn van RSC. De club heeft de pech dat het de thuiswedstrijden in Weerselo speelt en niet in Rossum. "We krijgen in Rossum een twee/derde sporthal", aldus interimvoorzitter Ellen Veldhuis die het jammer vindt dat het geen hele sporthal is waardoor de trainingen welo, maar de wedstrijden niet in Rossum kunnen worden gespeeld. Terug naar de hoofdmacht. Aanvoerster van die jonge groep is en blijft Nicole Scholten. "Ik speelde altijd als cirkelloopster, maar kom nu misschien op een andere plaats waar ik weer andere speelsters kan helpen". De behulpzaamheid bij RSC staat zowel binnen als buiten de lijnen heel hoog in het vaandel. "De club moet het zelf zien te runnen, want RSC zit hier een beetje in een uithoek", aldus trainer Eddy Veld. Die behulpzaamheid en het zelf runnen karakeriseert de club enorm.  Wat de club betreurt is dat slechts 22% van de Weerselose bevolking op de hoogte is van het feit dat er in Rossum een handbalclub is die in Weerselo haar thuiswedstrijden speelt.

RSC heeft twee hoofdsponsoren Hutten en Oude Moleman die om beurten als eerste worden genoemd bij de verenigingsnaam. Deze twee geldschieters hebben er overigens wel voor gezorgd dat de club uit Rossum de competitie heel professioneel kon afsluiten. "We zijn", aldus Stefan Bossink", met een bus naar onze laatste uitwedstrijd in Groningen geweest. Bij terugkomst wilde iedereen wel wat eten. Toen we de bestelling wilden opnemen zei één van de sponsors gooi dat briefje maar weg". De betrokken sponsors had voor een keurig buffet gezorgd.

De nieuwe trainer Gerhard Adolfsen heeft voor de speelsters al een mooi schema in elkaar gezet wat betreft de individuele conditietraining.  Hij voegde daarbij een hele mooie omschrijving van het woord succes toe.

"Succes zit 'm niet in een zege of titel. Succes is het plezier dat je als team beleeft aan de wetenschap dat je je best hebt gedaan en alles hebt gegeven.