FC Zwolle maakt het koploper FC Twente lang knap lastig

(door Wilfred Robaard)

ZWOLLE – Vrijdagavond 23 september 2011. Op de kalender heet dat de eerste dag van de herfst. In het Oosterenk Stadion, de thuishaven van FC Zwolle is daar niet van te merken. Een lekker behagelijke temperatuur is daar de positieve oorzaak van. In die ambiance bekeek ik voor het eerst een uitwedstrijd van de dames van FC Twente. FC Zwolle heette de tegenstander en de uitstekende gastheer/gastvrouw. Op de ranglijst is er tussen beide ploegen een wereld van verschil. FC Zwolle van de trainers Bert Schuurman en Sebastiaan Borgardijn heeft nul uit drie, FC Twente, met het technische duo John van Miert (oud trainer van Rigtersbleek en ATC ’65) en Theo Wigger (een Stevo man in hart en nieren) heeft negen uit drie, vijf punten meet dan vorig seizoen na drie ontmoetingen. Op het veld was er overigens van zoveel verschil geen sprake. FC Twente won, evenals vorig seizoen maar toen op het veld van het veld van buurman Be Quick ’28 met 2-0. Toen en nu was het Marlous Pieëte die voor de bevrijdende treffer zorgde. En die treffer zorgde voor een grote opluchting voor de meegereisde FC Twente supporters.

Terug naar het begin. De eerste helft was FC Twente de betere ploeg al kwam de thuisclub er af en toe leuk uit. FC Zwolle heeft dit seizoen door de komst van ondermeer Jolijn Heuvels, Carmen Bleuming en Marianne van Brummelen een wat ander gezicht gekregen. En dat is natuurlijk even wennen. Feit is in ieder geval dat Jolijn Heuvels, bij FC Twente meestal 13e speelster vrijdagavond van de FC Twente fans een dik compliment in ontvangst mocht nemen. Met de andere twee nieuwkomers heeft FC Zwolle aan snelheid flink gewonnen. Snelheid die jammergenoeg nog niet echt tot resultaat leidde.

In de eerste helft zorgde de nieuwkomer bij FC Twente, Shanice van de Zanden voor het eerste gevaar door het metaal te teisteren. Vlak daarna wed het 0-1. Maayke Heuver voldeed prima aan haar taak als dienende speelster die bediende Anouk Dekker op maat. De Wierdense oud international passeerde doelverdedisgter Nadja Olthuis en scoorde haar derde treffer van dit seizoen op een totaal van vier Twentse treffers. Met deze stand brak de rust aan. Dat zagen ook de vele vogels die inmiddels al en breed hun stek hadden gevonden in de niet brandende lichtmasten. De verlichting werd nu verzorgd door vele lampen op de rand van de tribunes. De omroeper van dienst, een prima combinatie van een echte Be Quick man die FC Zwolle een heel warm hart toedraagt, had toch liever met de oude verlichting te maken. “Die was zo sterk dat je in Amersfoort al kon zien of FC Zwolle thuis speelde”. De omroeper is een voetballiefhebber in hart en nieren en maakte met FC Zwolle vele leuke momenten mee tot en met de bekerfinale van 1977 tegen FC Twente in Nijmegen aan toe.

Na rust ging ging FC Zwolle verwoed op zoek naar de gelijkmaker. Het werd druk in het Twentse strafschopgebied en doelverdedigster Sari van Veenendaal (nu inmiddels 183 minuten zonder tegentreffer) maakte overuren. Een keer leek de gelijkmaker een feit toen international Sylvia Smit alleen voor haar verscheen, maar voor de tribune waar de naam van oud PEC Zwolle speler Klaas Drost zijn naam aan is verbonden kwam ze tot een uitstekende katachtige actie. Even daarvoor bewees ze met een andere actie (ik geloof van Marianne van Brummelen) ookal haar klasse. Het bleef 0-1 en het werd uiteindelijk 0-2 door de tweede treffer van Marlous Pieëte die altijd op beslissende momenten (vorig seizoen tegen Willem II en bij FC Zwolle en nu thuis tegen FC Utrecht en in het Oosterenk stadion op het juist moment op de juiste plek staat.

Na afloop bleek toch dat de betrokkenheid van familieleden en de supporters van beide speelstersgroepen heel groot is en dat de ouders een grote steun zijn voor de speelsters. Leuk is het dan dat speelsters en supporters van beide clubs in het spelershome van FC Zwolle lekker kris, kras door elkaar lopen. FC Zwolle is bezig aan het tweede seizoen in de eredivisie. Organisatorisch wordt er, door een kleine groep vrijwilligers hard gewerkt om de ploeg van aanvoerder Mariska Kogelman onder de aandacht van de voetballiefhebbers en voetbalkenners te brengen. Met het enthousiasme, de inzet en de betrokkenheid is FC Zwolle op de goede weg. Het woord is nu aan de speelsters om deze groep te verrassen en te verblijden met één of meer punten. De wedstrijd tegen FC Twente bewees in de tweede helft dat dit geen toekomst muziek hoeft te zijn, maar al voor het vallen van alle bladeren werkelijkheid kan zijn. Onder het motto van Mijn hart ligt bij de Regiosport (en daar hoort nu  ook Zwolle bij) wens ik beide ploegen veel succes op het landelijke en internationale niveau.