Kim Poortman, koele kikker van Het Ravijn

NIJVERDAL - Het is ver na middernacht wanneer alle ogen in het bomvolle clubgebouw van het Ravijn in Nijverdal zijn gericht op de de herhaling van Studio Sport. Daarin zat de samenvatting van de tweede wedstrijd in de play-offs tussen ZVL en Het Ravijn in het knusse zwembad De Zijl in Leiden.

Collega Maarten Tip kwam tot de uitstekende conclusie dat international Mieke Cabout van ZVL en Marieke Heerdink van Het Ravijn tot de smaakmakers van deze wedstrijd behoorden. Cabout omdat ze alle zes keer dat er bij het begin van een periode bij het opzwemmen als winnaar uit de strijd kwam en ook vijf keer scoorde Heerdink omdat ze helemaal terug is en dat in Leiden op een voortreffelijke wijze in praktijk en bij Studio Sport in beeld bracht. Het Ravijn werd kampioen omdat het na de reguliere speeltijd en de twee keer drie minuten beter overweg kon met de strafworpen. Verheugend en erg mooi was dat Kim Poortman die in de reguliere tijd al de kana had om Het Ravijn naar de titel te schieten bij de vijf meters beheerst raakt schoot. Daarmee won Het Ravijn de derde titel op rij (eerder gebeurde dat in 2000 en 2003)en won het als eerste club de DUBBEL onder leiding van een eigen trainer Rudy Schwarte, Ravijn man in hart en nieren en de meest succesvolle debuterend caoch aller tijden.

Dan de wedstrijd in het knusse zwembad De Zijl (oud bondscoach Harry Vriend sprak in de eind jaren zeventig de naam van De Zijl LGB met heel veel bewondering uit) waar de Leidse vrijwillgers voor het eerst in hun bestaan met de organisatie van een dergelijk evenement waren belast. Dat heeft ZVL uitstekend gedaan en ook voor de media was het daar prima toeven. Er was veel en enthousiast publiek met trommels toeters, een fluitje en wat veel indruk op mij maakte vlaggetjes met de Nederlandse driekleur. Het was een mooi gezicht op de bomvolle tribune achter het doel waar niet de drie meter plank hing.

Dan de wedstrijd. Die verdient het woord THRILLER. Want de waterpololiefhebbers genoten vanwege de spanning die gedurende de gehele wedstrijd aanwezig was. Twee ploegen die beide barsten van ambities, talent, international en goede speelsters gingen tot het uiterste. Daardoor werd het heel aantrekkelijk en was het heel spannend. De wedstrijd werd door de presentator heel goed begeleid met uitleg voor bepaalde situaties zoals bijvoorbeeld een aanvallende fout en de 20 seconden regel bij een uitsluiting.

Marieke Heerdink opende namens Het Ravijn het openingsbal der treffers. Treffers die in de eerste drie periodes heel kostbaar waren want via 1-1 en 2-2 stond hewt na drie periodes 4-4. In de laatste periode kwam de doelpuntenmachine van beide clubs goed op gang of op stoom.

De strafworpen werden door Het Ravijn benut door achtereenvolgens Karin Kuipers, Yasemin Smit, Kim Poortman en Rianne Guichelaar. Mooi voor Kim Poortman dat ze zich nestelt in dit rijtje met mooie namen. Bij ZVL kwamen Aukje van Belkum en Toesjka Klein tot een treffer.

Dan de zichtbare beelden na de wedstrijd. De stralende Sophie Veldhuis (voor haar het eerste kampioenschap), de lachende Hanneke Alferink en Tessa Stutterheim (ook beiden de eerste titel), opgeluchte Kim Poortman (voor het eerst kampioen worden en een belangrijke strafworp benutten blije en klappende speelsters van Het Ravijn. Natuurlijk ging iedereen inclusief teammanager Jan Heerdink te water (volgens Jan hebben de speelsters het hele seizoen enorm veel veerkracht getoond, maar volgens mij doet hij daar niet voor onder). Bij ZVL waren de verdrietige emoties bij met name Brenda Hogenboom en Aukje van Belkum heel zichtbaar. Die hadden het daar heel moeilijk mee want het is zoals één van de speelsters zei "steeds net niet". Tweede bij de beker, tweede bij het landskampioen. Een pluim op de hoed voor de ploeg van aanvoerster Aukje van Belkum is wel de vierde plaats in de Champions League. Daarmee heeft de fusieclub Nederland uitstekend vertegenwoordigd in Europa.

Na de medailles regende het felicitaties en sms berichten voor de speelster van Het Ravijn. Na een lange terugreis zag ik in het clubgebouw van Het Ravijn de reactie van oud international Karin Kuipers close in beeld: Oei wat was (is) zij blij met dit kampioenschap, haar derde met Het Ravijn. Ze straalde het uit van genoegen. Karin Kuipers, nog steeds een uitstekend voorbeeld van hoe topsport en hartelijkheid gecombineerd kan worden. Maar ook Mayke Bosman liet zich niet onbetuigd. Vrijdagavond vertelde ze dat het in 2003 wel heel spannend was toen Het Ravijn voor de tweede en zij voor de eerste keer kampioen van Nederland werd. Die spanning was er nu ook weer, maar duurde "slechts" twee wedstrijden. Daarmee zorgde Het Ravijn ook nog voor een primeur door als eerste Nederlandse club de DUBBEL te winnen: eerst de beker, vervolgens het landskampioenschap. Zo'n club verdient een heel mooi zwembad naar Europese Richtlijnen en een aantal sponsoren die houden van mooie sport, fijne mensen en een sportief hoog rendement. Tegen die ene sponsor wil ik tenslotte zeggen: kom binnen, doe je jas uit, maar laat vooral het licht volop schijnen op deze kampioen.

Het Ravijn werd drie keer kampioen van Nederland. Karin Kuipers, Petra Hartgers, Marieke Heerdink en Rianne Guichelaar maakten al deze titels in het water mee.  Voor Jane Rutgers en Mayke Bosman was het de tweede keer dat ze kampioen werden. Voor het eerst in hun leven werden ze kampioen van Nederland bij de senioren: Meike de Nooy, Hanneke Alferink, Sophie Veldhuis, Yasemin Smit, Tessa Stutterheim, Kim Poortman, Lieke Klaassen en Charlotte Mensink, Saskia Dannenberg en coach Rudy Schwarte.

Het Ravijn is nu drie keer landskampioen geworden en veroverde zeven keerde beker.